قَالَdedi kiٱلَّذِىbulunanعِندَهُۥyanındaعِلْمٌbir ilimمِّنَKitaptanٱلْكِتَٰبِأَنَا۠benءَاتِيكَsana getirebilirimبِهِۦonuقَبْلَönceأَنsen kırpmadanيَرْتَدَّإِلَيْكَsanaطَرْفُكَفَلَمَّاne zaman kiرَءَاهُonu görünceمُسْتَقِرًّاyerleşmişعِندَهُۥyanındaقَالَdedi kiهَٰذَاbuمِنlutfundandırفَضْلِرَبِّىRabbiminلِيَبْلُوَنِىٓbeni sınaması içinءَأَشْكُرُşükür mü edeceğim?أَمْyoksaأَكْفُرُوَمَنve kimشَكَرَşükrederseفَإِنَّمَاşüphesizيَشْكُرُşükretmiştirلِنَفْسِهِۦوَمَنve kimكَفَرَinkar ederseفَإِنَّşüphesizرَبِّىRabbimغَنِىٌّzengindirكَرِيمٌkerimdir
Kitaptan bilgisi olan biri, "Ben onu, gözünü kapayıp açmadan önce sana getiririm" dedi. Süleyman, tahtı yanında yerleşmiş halde görünce şöyle dedi: "Bu, şükür mü, yoksa nankörlük mü edeceğim diye beni denemek için, Rabbimin bana bir lütfudur. Kim şükrederse ancak kendisi için şükretmiş olur. Kim de nankörlük ederse (bilsin ki) Rabbim her bakımdan sınırsız zengindir, cömerttir."
Diyanet İşleri meali · Kelime karşılıkları: Quran.com