Kıyâmet

Kıyamet gününe yemin ederim.

(Kusurlarından dolayı kendini) kınayan nefse de yemin ederim (ki diriltilip hesaba çekileceksiniz).

İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi sanır?

Evet bizim, onun parmak uçlarını bile düzenlemeye gücümüz yeter.

Fakat insan önünü (geleceğini, kıyameti) yalanlamak ister.

"O kıyamet günü ne zaman?" diye sorar.

(7-10) Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir.

(7-10) Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir.

(7-10) Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir.

(7-10) Gözler kamaştığı, ay karanlığa gömüldüğü, güneş ve ay bir araya getirildiği zaman, o gün insan "kaçış nereye?" diyecektir.

Hayır, hiçbir sığınacak yer yoktur.

O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.

O gün insana, yapıp önden gönderdiği ve yapmayıp geri bıraktığı şeyler haber verilir.

(14-15) Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir.

(14-15) Hatta, mazeretlerini ortaya koysa da, o gün insan kendi aleyhine şahittir.

(Ey Muhammed!) Onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.

Şüphesiz onu toplamak ve okumak bize aittir.

O halde, biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.

Sonra onu açıklamak da bize aittir.

(20-21) Hayır! Siz dünyayı seviyorsunuz ve ahireti bırakıyorsunuz.

(20-21) Hayır! Siz dünyayı seviyorsunuz ve ahireti bırakıyorsunuz.

O gün birtakım yüzler aydındır.

Rablerine bakarlar.

O gün birtakım yüzler de asıktır.

Bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacaklarını anlarlar.

(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.

(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.

(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.

(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.

(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.

O, (Peygamberi) doğrulamamış, namaz da kılmamıştı.

Fakat yalanlamış ve yüz çevirmişti.

Sonra da kasıla kasıla ailesine gitmişti.

(34-35) "Bu azap sana layıktır, layık! Evet, layıktır sana, layık!" denecektir.

(34-35) "Bu azap sana layıktır, layık! Evet, layıktır sana, layık!" denecektir.

İnsan, kendisinin başıboş bırakılacağını mı zanneder.

O dökülen meniden ibaret az bir su değil miydi?

Sonra bu, bir "alaka" oldu. Derken Allah onu yaratıp güzelce şekillendirdi.

Nihayet ondan da erkek ve dişi iki eşi var etti.

Şimdi, bunları yapan Allah'ın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?