فَلَمَّاne zaman kiٱسْتَيْـَٔسُوا۟umudu kesinceمِنْهُondanخَلَصُوا۟(bir kenara) çekildilerنَجِيًّاقَالَdedi kiكَبِيرُهُمْbüyükleriأَلَمْbilmiyor musunuz?تَعْلَمُوٓا۟أَنَّkiأَبَاكُمْbabanızقَدْmuhakkakأَخَذَaldıعَلَيْكُمsizdenمَّوْثِقًاkesin sözمِّنَ(adına)ٱللَّهِAllahوَمِنveقَبْلُdaha önceمَاişlediğinizفَرَّطتُمْkusurunuzفِىhakkındaيُوسُفَفَلَنْaslaأَبْرَحَayrılmayacağımٱلْأَرْضَbu yerdenحَتَّىٰkadarيَأْذَنَizin verinceyeلِىٓbanaأَبِىٓbabamأَوْyahutيَحْكُمَhükmedinceyeٱللَّهُAllahلِىوَهُوَve Oخَيْرُen iyisidirٱلْحَٰكِمِينَhükmedenlerin
Ondan ümitlerini kesince, kendi aralarında konuşmak üzere bir kenara çekildiler. Büyükleri dedi ki: "Babanızın Allah adına sizden söz aldığını, daha önce de Yusuf hakkında işlediğiniz kusuru bilmiyor musunuz? Artık babam bana izin verinceye veya Allah, hakkımda hükmedinceye kadar buradan asla ayrılmayacağım. O, hükmedenlerin en hayırlısıdır."
Diyanet İşleri meali · Kelime karşılıkları: Quran.com